Náttúrufræðingur, að sjálfsögðu!
Deila
Náttúruníðingar
Margir swingerar líta á nekt sem eðlilegan hlut og eru einnig náttúruníðingar, nektarfólk eða baðgestir sem baða sig nakin.

En hvað er þá náttúruníð?
Náttúruníð er lífsspeki og lífsstíll þar sem föt eru notuð sem minnst. Náttúruníðingar vilja upplifa samhljóm við náttúruna og sjá líkamlegan, andlegan og oft einnig hugmyndafræðilegan ávinning af því að njóta útivistar nakin í náttúrunni.

Árið 1974 var alþjóðleg skilgreining á náttúruníð samþykkt: „Náttúruníð er lífsstíll í sátt við náttúruna. Einkennist hann af því að fólk stundar nekt saman og hefur það að markmiði að efla sjálfsálit, virðingu fyrir öðrum og umhverfinu.“

Náttúruníð og nektarníð eru skyld fyrirbæri en þó með nokkrum mun. Hugtakið nektarníðingur er oft notað um þann sem vill vera nakinn allan tímann, til dæmis heima hjá sér, en náttúruníðingur er notað um þá sem kjósa að vera nakin við ákveðin tækifæri, til dæmis þegar veðrið er gott og farið er í sund.

En náttúruníð snýst ekki aðeins um að sóla sig og baða sig nakin, heldur einnig um að vera nakin með öðru fólki og gera hluti sem fólk gerir oftast aðeins íklætt.

Í Svíþjóð barðist Gustaf Fröding fyrir frjálslyndri afstöðu til nektar, meðal annars með ljóðinu „En morgondröm“ árið 1896. Sama ár gekk hann einnig nakinn í gegnum hótel í Stokkhólmi. Og ásamt Albert Engström og Verner von Heidenstam baðaði hann sig nakinn á Sandhamn.

Ljóðið hefur mörg lög. Í grunninn er það gagnrýni á viðhorf samtímans, og ekki síst kirkjunnar, til siðferðis, nektar og kynlífs.
„Og eins og brum Ariens rósar um vor
slær hún frá fræflunum skýlandi blöð
frammi fyrir sól, vindum og fræjum
lá hún nakin og í allri sinni dýrð
með fætur sundur og skjálfandi skaut
mætti hún þrá hins ástkæra.

Sál í loga, blóð í dansi
hann var hennar, hún var hans
hann varð hún, hún varð hann,
eitt og allt og tvennt,
þegar ungur karlmannskraftur hans
smaug inn í hana“.

