Hvernig virkar sveiflufólksklúbbur?
Hvernig kemst maður inn á svippklúbb?
Hvernig gæti fyrsta heimsóknin verið?
Hvaða reglur gilda á svippklúbbum? Er klæðaburðarregla?
Hvernig hefur maður samband við aðra á klúbbnum? Verður maður að stunda kynlíf með öðrum á svippklúbbi?
Hvað ef ég hitti einhvern sem ég þekki!
Hvernig er að vera á svippklúbbi?
Hvernig kemst maður inn á svippklúbb?
Hverjum er hleypt inn á svippklúbb er mismunandi eftir klúbbum. Það fer líka eftir því hvort þú vilt fara þangað einn sem karlmaður, ein sem kona eða sem par, og það getur verið mismunandi eftir því hvort klúbburinn heldur þemakvöld.
Því er nauðsynlegt að fara inn á vefsíðu klúbbsins og kanna hvernig reglurnar eru fyrir þig, á þessum tiltekna klúbbi og þessu tiltekna kvöldi. Ef þú ert óviss skaltu hafa samband við eigendur eða gestgjafa og spyrjast fyrir.
Hjá sumum klúbbum sækir maður um aðild á vefsíðunni, en aðrir klúbbar vilja að maður sé meðmæltur af öðrum meðlimum. Almennt er auðveldara fyrir einhleypar konur og pör en einhleypa karla, en það er breytilegt.
Hvernig gæti fyrsta heimsóknin verið?
Í fyrsta skipti sem maður fer á klúbb er maður oft mjög stressaður, en þú getur verið rólegur; allir á klúbbnum vita að þú ert stressaður og aðrir gestir reyna að láta þér líða velkomnum. Yfirleitt fær maður skoðunarferð um húsnæðið hjá gestgjafa eða eiganda ef maður vill. Ég hef varla séð nýliða vera skilin eftir algjörlega upp á sitt einsdæmi, en þú þarft kannski að vera tilbúinn að virkja félagsfærnina til að auðvelda þér lífið.
Ef maður vill getur maður skrifað í gestabók á vefsíðu klúbbsins eða skoðað auglýsingar á til dæmis Bodycontact til að sjá hverjir aðrir ætla að mæta. Margir hafa samband fyrirfram til að spyrja spurninga og sumir vilja gjarnan hittast aðeins áður og fara saman á klúbbinn. Við vitum um marga sem þekkjast fyrir og fara til dæmis út að borða saman áður en þeir heimsækja klúbbinn. Það getur veitt öryggistilfinningu að fara á klúbbinn með einhverjum. Þótt fólk hittist fyrirfram þýðir það ekki að það búist við kynlífi síðar um kvöldið. Sumir hafa eflaust slíkt í huga, en þú hefur alltaf rétt á að segja nei.
Mín ákveðna skoðun er að maður eigi ekki að búast við kraftaverkum og trylltum hópkynlífsorgíum í fyrstu heimsókninni! Ég held að best sé að fara þangað, kanna stemninguna, spjalla við fólk eins mikið og maður þorir og bara vera. Ef eitthvað meira gerist er það bónus. Bestu leikirnir koma oft síðar, þegar maður er orðinn reyndari og líður vel í umhverfinu. Það er engin krafa eða vænting um að maður taki þátt í kynlífi, hvort sem maður kemur einn eða sem par.
Gilda reglur á svippklúbbum?
Já, það eru nokkrar almennar, óskráðar reglur:
- Nei þýðir nei og er alltaf nei
- Maður ljóstrar ekki upp hverjum maður hefur hitt á klúbbnum
- Áfengi er oft selt, en ölvun er ekki liðin
- Lokuð hurð þýðir að aðgangur sé bannaður
- Reipi í dyragættinni þýðir að það megi horfa en ekki fara inn
- Allir sýna virðingu fyrir því sem þeir sjá og fólkinu sem þeir hitta
Hverju á maður að klæðast?
Ef klæðaburðarreglur gilda á svippklúbbnum þetta kvöldið á maður auðvitað að fara eftir þeim. Klæðaburðarreglur geta til dæmis verið í gildi ef klúbburinn heldur þemakvöld, en að öðru leyti eru yfirleitt ekki miklar kröfur um klæðnað.
Oft mætir fólk á klúbbinn í frekar venjulegum fötum, til dæmis gallabuxum eða pilsi og skyrtu eða peysu. Ef maður vill getur maður verið í fötunum allt kvöldið, en flestir fara úr þeim og eru á nærfötunum.
Maður velur kannski gjarnan aðeins flottari og kynþokkafyllri nærföt.
Sumir sleppa öllum fötum og eru naktir eða vafðir inn í handklæði. Eftir því sem líður á kvöldið verður fólk yfirleitt fáklæddara.
Hvernig hefur maður samband við aðra til að stunda kynlíf á svippklúbbnum?
Það er misjafnt. Oft byrjar einhver á almennu spjalli og spyr hvort við séum vön að fara á klúbba og hvað við séum að leita að. Stundum fær maður beina spurningu: Vilt þú/viljið þið koma með okkur inn í herbergi? Þá þarf maður að vera tilbúinn að svara já eða nei. Maður getur hugsað sér góða setningu til að koma sér undan, ef maður er óöruggur eða vill segja nei. Engum mislíkar þótt maður neiti, en það er betra að geta hafnað með vingjarnlegum hætti en að segja bara nei.
Sumir eru auðvitað lúmskari, og mér finnst þá erfitt að átta sig á merkjunum. Það getur verið augnsamband eða smáar hreyfingar. Maður þarf að vera vakandi fyrir merkjum og muna að flestir sem eru þarna vilja yfirleitt stunda kynlíf með öðrum.
Ef maður stundar kynlíf opinskátt gerist það að aðrir nálgast rúmið (eða staðinn þar sem maður er) því þeir vilja taka þátt í leiknum. Yfirleitt tekur annað okkar eftir því og annaðhvort hristir höfuðið eða kinkar kolli, eftir því hvort við viljum hafa félagsskap eða ekki.
Einu sinni kom það fyrir að einhver settist á rúmstokkinn og reyndi að strjúka mér á meðan við stunduðum kynlíf, án þess að kanna fyrst hvort það væri í lagi. Þá færði ég einfaldlega höndina hans burt og sagði að við vildum vera ein.
Þegar maður hefur sagt já við kynlífi með öðrum ræðir maður oft aðeins um hvort eitthvað sé sem maður vilji ekki gera. Til dæmis vilja sum pör kannski aðeins stunda kynlíf hlið við hlið, eða hafa meiri eða minni samskipti sín á milli.
Ef maður talar ekki saman fyrirfram þarf maður að vera betur vakandi fyrir því hvað sé í lagi, en það leysist yfirleitt smám saman.
Verður maður að stunda kynlíf með öðrum?
Nei! Maður þarf ekki að gera neitt og engum finnst maður skrítinn þótt maður vilji ekki taka þátt.
Margir hafa gaman af því að „aðeins“ horfa á og sumir kjósa að halda sig við hvort annað sem par.
Hvað ef ég hitti einhvern sem ég þekki!
Já, það er áhætta sem maður tekur. En ef það gerist er viðkomandi þarna af sömu ástæðu og þú, og það er óskráð regla að tala ekki um hverja maður hefur hitt á klúbbi.
Ég hafði áhyggjur af þessu í byrjun, svo við ákváðum að fara á klúbb í annarri borg. Hingað til höfum við ekki hitt neinn sem við þekkjum utan svippklúbbasamfélagsins.
Hvernig er eiginlega að vera á klúbbi?
Stemningin er kynþokkafull og aðlaðandi.
Það gefur kynlífinu nýjan neista og skapar sameiginlegar nánar minningar sem við getum rifjað upp og látið okkur dreyma um.
Þetta hefur aukið sjálfstraust mitt gagnvart líkama mínum. Sem kona hafði ég miklar áhyggjur af því að vera nógu góð og falleg og hélt að það væru líklega bara stelpur með fyrirsætulíkama sem færu á klúbba. Miðaldra konulíkami minn hefur svo sannarlega engin fyrirsætueinkenni að tala um…. En því oftar sem við förum á klúbb, því betur sé ég hve litlu útlitið skiptir þar máli.
Vertu með í stærsta stefnumótasamfélagi heims fyrir svippara:
